One fine day[no on a very damned, cursed day] an IT professional, fell terribly sick, like never ever before in the history of his life. He was completely wonder stuck as he dint know when,where,why and how the thunderbolt struck him. You know these IT people go crazy like anything if they cant get to the bottom of it and find the root cause. To add fuel to the fire, he did even faint out even with out seeing any beauties! The Director and board members of his room felt his condition was worse than BP oil spill and needs professional medical attention.[Well you see,Most of his room mates educate the doctors on what the drugs actually do,what options they do have and they don't;)]
Of all things he fears the most,[well one among the very few] is getting injected. In spite of his initial protestations, they succeeded to drag him on to a doctor. Right in the beginning he set the terms and conditions, "NO INJECTION, I CAN'T RUN,YOU CAN'T CHASE". Out of his IT experience he definitely knows how to set the expectations right in the very beginning and to talk smooth.
The doctor moved on with preliminaries asking age, measuring height and weight ,and started measuring the arterial pressure using sphygmomanometer, [yeah we average joes call that as blood pressure]now the doctor was much more worried than the person who accompanied the IT professional which was pretty clear from the frowns on his forehead.
The doctor was like, man this is more like a project that is turning towards red or for all i know it could have already turned red.
The IT professional asked the doctor will he mind checking his BP after 5 minutes of his meditation. Doctor with a little bit of reluctance agreed to it.
After five minutes, when the doctor measured, the mercury was raising so high the systolic measurement was between 135-145 and diastolic measurements was between 85-95. In plain terms he was traversing between prehypertension to hypertension.
There the doctor uttered those 4 words, the most overused words in the universe in all languages combined, may be next only to "I Love You" "IT'S A MEDICAL MIRACLE". Then, he shot me a barrage of questions What kind of meditiation is that? Where did you learn? Was it from that swamiji or this swamiji? Though he was caught in the act, they say his pranic healing was good? You attended his sessions? If not (them)him, Who else? How long have been practicing it? Can you teach me this? How much does it cost? How long will it take to learn? Is it difficult to learn, practice.
Wondering at the role reversal,who should be asking whom a lot of questions, decided to play along and said shall try to answer your questions.
"I started learning this some 3-4 years back. Gurus are no one special but very normal people like us.All I have to do is think about the salary i get, more especially the salary hike and some unfulfilled promises here and there. I might know some people who could even break this sphygmomanometer"
Alas, the doctor had the last laugh when he said , "Oh I should have asked your profession well in the beginning, you work in IT, that explains it.!"
DISCLAIMER:
Well, the usual one. This post is purely fictional. Any resemblance to real life is purely coincidential
Showing posts with label Story. Show all posts
Showing posts with label Story. Show all posts
Thursday, July 22, 2010
Monday, April 19, 2010
1 message recieved
In the middle of the hectic day, he stole a moment from his monitor and was staring at this mobile. A message "1 message recieved" was staring at him. Thinking it would be some stock update or junk ad messages, he took that to check and delete that message.
To his surprise, it was from her. He never expected HER to message him, considering what happened over the week end, well he did expect but again not so soon.! With a great anticipation he opened it, and there it was, three words from her. Three words from her to him in a mobile message.
He immediately called her up, confirmed that indeed it was her who had sent the message.
His joy knew no bounds and was showing up the message and with great enthusiasm was telling all his cubicle mates, she messaged him, she messaged him.
For people, who felt, whats the big deal on a message from her. He replied, this message, "please call me" from his 90 year old grandma matters more than the first mail sent by his 9 year old daughter.
To his surprise, it was from her. He never expected HER to message him, considering what happened over the week end, well he did expect but again not so soon.! With a great anticipation he opened it, and there it was, three words from her. Three words from her to him in a mobile message.
He immediately called her up, confirmed that indeed it was her who had sent the message.
His joy knew no bounds and was showing up the message and with great enthusiasm was telling all his cubicle mates, she messaged him, she messaged him.
For people, who felt, whats the big deal on a message from her. He replied, this message, "please call me" from his 90 year old grandma matters more than the first mail sent by his 9 year old daughter.
Wednesday, April 14, 2010
நீ பாதி நான் பாதி!
Silver Jubilee தாண்டி Golden Jubilee வரை சென்று விடுமோ என்று கவலையோடு கணக்கு பண்ணி கொண்டு இருந்தான், அவன் பார்த்த பெண்களின் எண்ணிக்கையை!
அவன் அப்படி ஒன்றும் அழகில்லை ஆனால் அவ்வளவு மோசமுமில்லை.
அம்பானி அல்ல, அதற்காக அல்லக்கையும் அல்ல.
அவன் எதிர்பார்த்ததும் சூப்பராக டக்கராக இருக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் இல்லை. சப்பையாக டோச்சாக இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்பது தான்.
ஆரம்ப காலத்தில், Monday Morning office செல்பவன் போல வெள்ளிக்கிழமை மாலையில் Five Star Hotel-ன் காபி ஷாப் சென்றவன் இப்பொழுது எல்லாம் friday casual wear-ல் Coffee day வர ஆரம்பித்து விட்டான்.
இப்படியே போனால், T-Shirt, Short-ஸ் உடன் தெருவோர டீக்கடையில் போகிற போக்கில் பார்க்க வேண்டியது தான் என்று எல்லாம் Creative thoughts எட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்தது. ஆனால் எவ்வளவு எட்டிப் பார்த்தும் வர வேண்டிய பெண் வரும் அறிகுறி தெரியவில்லை.
பார்த்தவுடன் பிடிக்காததால், எதுவும் சாப்பிட மறுத்தவள், [பிடித்தால் தான் Tissue Paper-ல் கை துடைக்க வேண்டும் என்று வீட்டில் சொல்லி அனுப்பி இருப்பார்கள் போல]. எனக்கு உங்களை பிடிக்கவில்லை, என் பில்லை செட்டில் செய்வதும் பிடிக்கவில்லை என்று பில்லில் பாதியை தந்தவள், எனக்கு உங்களோடு ஒத்து வரும் என்று தோன்றவில்லை ஆனால் என் தோழி ஒருத்தி உங்களுக்கு சரி வருவாள் என்று எல்லாம் சமூக சேவை செய்தவள், என்று எவ்வளவோ பார்த்தாயிற்று, இவள் வருவாளா மாட்டாளா என்றும் தான் பார்போம் என்று பக்கத்து டேபிளில் இருந்தவளை அவ்வப்பொழுது பராக்கு பாக்க ஆரம்பித்தேன்.
ஒருவழியாக வந்து சேர்ந்தவளை பார்த்தவுடன், மனதில் மணி, தலைக்கு மேல் வெளிச்சம் என்று எல்லாம் எதுவும் நடக்கவில்லை.
சாரியில் வந்தவள், லேட்டாக வந்ததற்கு சாரி கூட சொல்லாமல் பேச ஆரம்பித்தாள். பேசினோம் பேசினோம் பேசிக் கொண்டே இருந்தோம். நெடு நாள் பழக்கம் இல்லை எனினும் இனி மேல் பழகினால் இவளோடு தான் கலந்து பழக வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். இனி ஒவ்வொரு கணமும் உன்னோடு தான் என கணப் பொழுதில் தோன்றியதை அந்தக் கணமே சொல்லவும் துணிந்தேன்.
பில் வச்சி ரொம்ப நேரம் ஆச்சு, கடை கூட மூடற டைம் என்று நின்றான் வையிட்டர். அவனிடம் இளித்து வழிந்து சாரி சொல்லும் சமயத்தில் பில்லை அவள் எடுத்து விட்டாள். நல்ல வேலை பிடித்திருக்கு என்று நான் சொல்லவில்லை, அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த போது அவள் கேட்டாள், பில்லில் பாதியை நான் தருகிறேன். உங்களுக்கு சம்மதம் என்றால் உங்கள் வாழ்விலும் என்று?
P.S
Please thou shall not doubt my creative intelligence!
அவன் அப்படி ஒன்றும் அழகில்லை ஆனால் அவ்வளவு மோசமுமில்லை.
அம்பானி அல்ல, அதற்காக அல்லக்கையும் அல்ல.
அவன் எதிர்பார்த்ததும் சூப்பராக டக்கராக இருக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் இல்லை. சப்பையாக டோச்சாக இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்பது தான்.
ஆரம்ப காலத்தில், Monday Morning office செல்பவன் போல வெள்ளிக்கிழமை மாலையில் Five Star Hotel-ன் காபி ஷாப் சென்றவன் இப்பொழுது எல்லாம் friday casual wear-ல் Coffee day வர ஆரம்பித்து விட்டான்.
இப்படியே போனால், T-Shirt, Short-ஸ் உடன் தெருவோர டீக்கடையில் போகிற போக்கில் பார்க்க வேண்டியது தான் என்று எல்லாம் Creative thoughts எட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்தது. ஆனால் எவ்வளவு எட்டிப் பார்த்தும் வர வேண்டிய பெண் வரும் அறிகுறி தெரியவில்லை.
பார்த்தவுடன் பிடிக்காததால், எதுவும் சாப்பிட மறுத்தவள், [பிடித்தால் தான் Tissue Paper-ல் கை துடைக்க வேண்டும் என்று வீட்டில் சொல்லி அனுப்பி இருப்பார்கள் போல]. எனக்கு உங்களை பிடிக்கவில்லை, என் பில்லை செட்டில் செய்வதும் பிடிக்கவில்லை என்று பில்லில் பாதியை தந்தவள், எனக்கு உங்களோடு ஒத்து வரும் என்று தோன்றவில்லை ஆனால் என் தோழி ஒருத்தி உங்களுக்கு சரி வருவாள் என்று எல்லாம் சமூக சேவை செய்தவள், என்று எவ்வளவோ பார்த்தாயிற்று, இவள் வருவாளா மாட்டாளா என்றும் தான் பார்போம் என்று பக்கத்து டேபிளில் இருந்தவளை அவ்வப்பொழுது பராக்கு பாக்க ஆரம்பித்தேன்.
ஒருவழியாக வந்து சேர்ந்தவளை பார்த்தவுடன், மனதில் மணி, தலைக்கு மேல் வெளிச்சம் என்று எல்லாம் எதுவும் நடக்கவில்லை.
சாரியில் வந்தவள், லேட்டாக வந்ததற்கு சாரி கூட சொல்லாமல் பேச ஆரம்பித்தாள். பேசினோம் பேசினோம் பேசிக் கொண்டே இருந்தோம். நெடு நாள் பழக்கம் இல்லை எனினும் இனி மேல் பழகினால் இவளோடு தான் கலந்து பழக வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். இனி ஒவ்வொரு கணமும் உன்னோடு தான் என கணப் பொழுதில் தோன்றியதை அந்தக் கணமே சொல்லவும் துணிந்தேன்.
பில் வச்சி ரொம்ப நேரம் ஆச்சு, கடை கூட மூடற டைம் என்று நின்றான் வையிட்டர். அவனிடம் இளித்து வழிந்து சாரி சொல்லும் சமயத்தில் பில்லை அவள் எடுத்து விட்டாள். நல்ல வேலை பிடித்திருக்கு என்று நான் சொல்லவில்லை, அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த போது அவள் கேட்டாள், பில்லில் பாதியை நான் தருகிறேன். உங்களுக்கு சம்மதம் என்றால் உங்கள் வாழ்விலும் என்று?
P.S
Please thou shall not doubt my creative intelligence!
Saturday, December 19, 2009
நீ வருவாய் என
எப்போது எப்படி என்று தெரியவில்லை அவளை எனக்கு பிடித்து விட்டது. அவளுக்கும் என்னை பிடிக்கும் என்று தான் தோன்றியது ஆனால் அரண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டது எல்லாம் பேய் என்பது போல் அது என் பிரமையா எனவும் தோன்றியது.
தினமும் அலுவலகத்தில் பார்த்து கண்ட கதைகள் பேசினாலும் ஏனோ இதைக் கேட்க மட்டும் வாய் வரவில்லை.
விஜய் தான் உதவிக்கு வந்தார்.
உனக்கு என்னை பிடிக்கும் என்றால் அவதார் படத்திற்கு டிக்கெட் அனுப்பு இல்லையென்றால் வேட்டைக்காரன் படத்திற்கு டிக்கெட் அனுப்பு என்று வந்த குறுந்தகவலை அந்த இரவுஅனுப்பி வைத்தேன். சாதா பார்வர்ட் என்று நினைக்க கூடாது என , "அவதாரா வேட்டைகாரனா என்று நன்றாக யோசித்து பதில் சொல்லு என்று மேலும் ஒரு குறுந்தகவலை அனுப்பி வைத்தேன்.
நாளை நேரில் என்று பதில் வந்தவுடன் எனக்கு புரிந்தது அவளுக்கு புரிந்து விட்டது என.
ஆவலுடன் அலுவலகம் அடைந்த என் கையில் வேட்டைக்காரன் டிக்கெட்டை தந்தாள்.இரண்டு இருந்தது.
பின்குறிப்பு
இதன் Sub Text புரியாதவர்களுக்காக இந்த வரி.
உன்னோடு என்றால் வேட்டைக்காரன் படத்துக்கும் வரத்தயாராக இருக்கிறேன் என்று அவள் சொல்லிக் கொண்டிருந்த போது நான் பறந்து கொண்டிருந்தேன்.
தினமும் அலுவலகத்தில் பார்த்து கண்ட கதைகள் பேசினாலும் ஏனோ இதைக் கேட்க மட்டும் வாய் வரவில்லை.
விஜய் தான் உதவிக்கு வந்தார்.
உனக்கு என்னை பிடிக்கும் என்றால் அவதார் படத்திற்கு டிக்கெட் அனுப்பு இல்லையென்றால் வேட்டைக்காரன் படத்திற்கு டிக்கெட் அனுப்பு என்று வந்த குறுந்தகவலை அந்த இரவுஅனுப்பி வைத்தேன். சாதா பார்வர்ட் என்று நினைக்க கூடாது என , "அவதாரா வேட்டைகாரனா என்று நன்றாக யோசித்து பதில் சொல்லு என்று மேலும் ஒரு குறுந்தகவலை அனுப்பி வைத்தேன்.
நாளை நேரில் என்று பதில் வந்தவுடன் எனக்கு புரிந்தது அவளுக்கு புரிந்து விட்டது என.
ஆவலுடன் அலுவலகம் அடைந்த என் கையில் வேட்டைக்காரன் டிக்கெட்டை தந்தாள்.இரண்டு இருந்தது.
பின்குறிப்பு
இதன் Sub Text புரியாதவர்களுக்காக இந்த வரி.
உன்னோடு என்றால் வேட்டைக்காரன் படத்துக்கும் வரத்தயாராக இருக்கிறேன் என்று அவள் சொல்லிக் கொண்டிருந்த போது நான் பறந்து கொண்டிருந்தேன்.
Saturday, November 07, 2009
எல்லாம் எமக்குத் தெரியும்.
அப்பா பள்ளிகூடத்திலே திருக்குறள் போட்டிலே நான் தான் பர்ஸ்ட்.
வெரிகுட் யார் அம்மா சொல்லிக் கொடுத்தாங்களா.
இல்லப்பா, நானே கத்துக்கிட்டேன்.
அப்பா, நான் தான் டென்த்ல எங்க ஸ்கூல்ல பர்ஸ்ட்.
பயங்கர புத்திசாலி பொண்ணு. ட்யூஷன் இல்லாமலே நல்ல மார்க் வாங்கிட்டியே. வெரிகுட்.
அப்பா,எந்த காலேஜ், எந்த கோர்ஸ் பா படிக்க?
நீயே முடிவேடுமா. உனக்கு தெரியாதா?
அப்பா, சம்பளத்தை எப்படி சேமிக்கறது. எதிலே முதலீடு பண்றது.
என்னம்மா என்னைக் கேட்டுட்டு.நீ எல்லாம் கரெக்ட்டாதான் செய்வே. நீயே முடிவேடுமா.
அப்பா எங்க ஆபிஸ்லா ஒரு பையன். அவரை எனக்கு புடிச்சுருக்கு.அதனால...
அடி கழுதை.உனக்கு என்னா தெரியும்னு நீயே இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்த. வீட்ல பெரியவங்க நாங்க எல்லாம் எதுக்கு இருக்கோம்?
வெரிகுட் யார் அம்மா சொல்லிக் கொடுத்தாங்களா.
இல்லப்பா, நானே கத்துக்கிட்டேன்.
அப்பா, நான் தான் டென்த்ல எங்க ஸ்கூல்ல பர்ஸ்ட்.
பயங்கர புத்திசாலி பொண்ணு. ட்யூஷன் இல்லாமலே நல்ல மார்க் வாங்கிட்டியே. வெரிகுட்.
அப்பா,எந்த காலேஜ், எந்த கோர்ஸ் பா படிக்க?
நீயே முடிவேடுமா. உனக்கு தெரியாதா?
அப்பா, சம்பளத்தை எப்படி சேமிக்கறது. எதிலே முதலீடு பண்றது.
என்னம்மா என்னைக் கேட்டுட்டு.நீ எல்லாம் கரெக்ட்டாதான் செய்வே. நீயே முடிவேடுமா.
அப்பா எங்க ஆபிஸ்லா ஒரு பையன். அவரை எனக்கு புடிச்சுருக்கு.அதனால...
அடி கழுதை.உனக்கு என்னா தெரியும்னு நீயே இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்த. வீட்ல பெரியவங்க நாங்க எல்லாம் எதுக்கு இருக்கோம்?
Wednesday, August 19, 2009
பதிலில்லாத கேள்விகள்
அம்மா,நான் இன்னைக்கு ஸ்கூல் போகலை.
ஏண்டி? போன வாரம் தான் நீ லீவு போட்டப்ப உனக்கு உடம்பு சரியில்லனு நான் பொய் சொன்னேன்.இப்ப என்ன பொய் சொல்ல?
உனக்கு உடம்பு சரியில்லனு சொல்லலாம்.
எனக்கு உடம்பு சரியில்லனா நீ எதுக்கு லீவு போடனும்.
ஆ நீ மட்டும் எனக்கு உடம்பு சரியில்லனு சொல்லி அடிக்கடி ஆபிஸிக்கு லீவு போடறே!
ஏண்டி? போன வாரம் தான் நீ லீவு போட்டப்ப உனக்கு உடம்பு சரியில்லனு நான் பொய் சொன்னேன்.இப்ப என்ன பொய் சொல்ல?
உனக்கு உடம்பு சரியில்லனு சொல்லலாம்.
எனக்கு உடம்பு சரியில்லனா நீ எதுக்கு லீவு போடனும்.
ஆ நீ மட்டும் எனக்கு உடம்பு சரியில்லனு சொல்லி அடிக்கடி ஆபிஸிக்கு லீவு போடறே!
Thursday, July 23, 2009
ஒரு பையன், ஒரு பொண்ணு
காலம் கெட்டுப் போயிருக்கிறது.நம் பிள்ளைகளை நாம் ஒழுங்காக வளர்த்தாலும் சமூகம் ஒழுங்காக இருக்க விடுவதில்லை. என்ன தான் நாம் அவர்கள் மீது நம்பிக்கை வைத்திருந்தாலும், சுதந்திரம் கொடுத்தாலும் அவர்கள் நம்மை மதிப்பதில்லை. நாம் அவர்கள் மீது ஒரு கண் வைக்க வேண்டும். என்று எல்லாம் வந்த நண்பர் பொரிந்து தள்ளினார்.
அவரைப் பார்த்து வெகு நாளாயிருந்தது. பெண்ணைப் பெற்றவர். நானும் பெண்ணைப் பெற்றவனாதலால் அவரின் ஆற்றாமை புரிந்தது.
என்ன சார், இவ்வளவு கோவப்படற அளவுக்கு என்னாச்சு, எதுவாயிருந்தாலும் சரி செய்து விடலாம் என்ன பிரச்னை சொல்லுங்க என்று உண்மையான அக்கறையுடன் கேட்டேன்.
அவர் முகம் மேலும் சிவந்து, எனக்கு பிரச்னை எல்லாம் எதுவும் இல்லை. என் பெண் எல்லாம் அப்படி அல்ல என்றார்.
நேற்று பெங்களூர் போயிருந்தேன். அங்கு தியேட்டரில் உங்கள் பெண்ணைப் பார்த்தேன், ஒரு பையனோடு. அதுவும் கையைக் கோர்த்துக் கொண்டு, தொட்டுப் பேசிக் கொண்டு.
பார்த்தவுடன் உனக்கு போனில் சொல்ல வேண்டும் என நினைத்தேன், நேரில் சொன்னால் தான் சரி வரும் என்று தான் வந்தேன். இன்னும் என் வீட்டுக்கு கூட போகவில்லை என்று மூச்சு விடாமல் சொல்லி முடித்தார்.
அந்த பையன் சற்று ஒல்லியாக, கொஞ்சம் உயரமாக, கலர் கம்மியாக இருந்திருப்பானே அது வந்து என நான் ஆரம்பிக்க,
ஆமாம்.உனக்கு எல்லாம் தெரியுமா என அவர் ஆரம்பிக்க,
அதற்கிடையில் என் மனைவி, எல்லாம் அந்த பையன் கொடுக்கிற சுதந்திரம்.காலம் மாறிட்டா பண்பாடு, பழக்கவழக்கம் எல்லாம் எதுவும் இல்லியா என புலம்ப ஆரம்பிக்க,
அவர் முகத்தில் குழப்பம் கும்மியடித்தது.
மனைவியை அமைதிப்படுத்தி விட்டு, சொன்னேன். மன்னிக்கனும். அவ கல்யாணத்திற்கு உங்களை .....
அவரைப் பார்த்து வெகு நாளாயிருந்தது. பெண்ணைப் பெற்றவர். நானும் பெண்ணைப் பெற்றவனாதலால் அவரின் ஆற்றாமை புரிந்தது.
என்ன சார், இவ்வளவு கோவப்படற அளவுக்கு என்னாச்சு, எதுவாயிருந்தாலும் சரி செய்து விடலாம் என்ன பிரச்னை சொல்லுங்க என்று உண்மையான அக்கறையுடன் கேட்டேன்.
அவர் முகம் மேலும் சிவந்து, எனக்கு பிரச்னை எல்லாம் எதுவும் இல்லை. என் பெண் எல்லாம் அப்படி அல்ல என்றார்.
நேற்று பெங்களூர் போயிருந்தேன். அங்கு தியேட்டரில் உங்கள் பெண்ணைப் பார்த்தேன், ஒரு பையனோடு. அதுவும் கையைக் கோர்த்துக் கொண்டு, தொட்டுப் பேசிக் கொண்டு.
பார்த்தவுடன் உனக்கு போனில் சொல்ல வேண்டும் என நினைத்தேன், நேரில் சொன்னால் தான் சரி வரும் என்று தான் வந்தேன். இன்னும் என் வீட்டுக்கு கூட போகவில்லை என்று மூச்சு விடாமல் சொல்லி முடித்தார்.
அந்த பையன் சற்று ஒல்லியாக, கொஞ்சம் உயரமாக, கலர் கம்மியாக இருந்திருப்பானே அது வந்து என நான் ஆரம்பிக்க,
ஆமாம்.உனக்கு எல்லாம் தெரியுமா என அவர் ஆரம்பிக்க,
அதற்கிடையில் என் மனைவி, எல்லாம் அந்த பையன் கொடுக்கிற சுதந்திரம்.காலம் மாறிட்டா பண்பாடு, பழக்கவழக்கம் எல்லாம் எதுவும் இல்லியா என புலம்ப ஆரம்பிக்க,
அவர் முகத்தில் குழப்பம் கும்மியடித்தது.
மனைவியை அமைதிப்படுத்தி விட்டு, சொன்னேன். மன்னிக்கனும். அவ கல்யாணத்திற்கு உங்களை .....
Thursday, July 02, 2009
அவளின் ஒரு நாள்!
காலையிலே போனவ, சாயங்காலம் எட்டு மணிக்கு திரும்பி வர்றே! எங்கே ஊர் சுத்திகிட்டு இருந்தே? சனி ஞாயிறு கூட வீட்டில இல்லாமா?
ஐயோ அம்மா ஊர் எல்லாம் சுத்தலே. கடைக்கு போயிருந்தேன்.
அப்படி என்ன கடை நாள் பூரா.
ஓரு புடவை எடுக்கத் தான். நாளைக்கு கட்டி விடு சரியா?
ஐயோ அம்மா ஊர் எல்லாம் சுத்தலே. கடைக்கு போயிருந்தேன்.
அப்படி என்ன கடை நாள் பூரா.
ஓரு புடவை எடுக்கத் தான். நாளைக்கு கட்டி விடு சரியா?
Friday, June 26, 2009
Little Electronics, Little Programming, Little Philosophy
Once upon a time Long long ago in the history of engineering there was a Mr X, Miss Y and Madam Z.
They were all sitting together for viva-voce examination
Just some five to ten minutes before the following incident was about to happen, Madam Z was very much frustrated with the way, Mr X and Miss Y was answering and she offered them her 20 cents.
"Come on People, Grow up, be serious and answer questions as third year folks and not like some school kids. "
Madam Z felt, she has set Mr X and Miss Y right by her harsh words, Surprise was waiting to pounce upon her!or rather the shock of her life probably.
Madam Z popped up a very easy question, to level of school to the so called mature college guys and girls, what is the difference between Analog devices and Digital Devices?
Mr X, being a gentleman, passed on the easy question to the Miss Y, Hey remember ladies first okie!
Miss Y started answering about analog signals and digital signals, Mr X being a good guy, always ready to help, corrected her, "hey maam is asking about devices."
Madam Z, thinking to herself, Miss Y is pathetic, at least Mr X, is getting to his senses, "you can answer yourself. "
Mr X replied, "Analog devices operate on analog signals, Digital Devices operate on Digital Signals.
Mr X finally got his revenge and set the Madam Z right. !
It would have taken all the prayers and blessings of not just his mom but also his forefathers, for him to come unscathed out of the viva voce.
At least that was the assumption Mr X until the day he meet with his destiny!
Fast forward to Today
Mr X true to his form of a management guy, asks questions for which he doesn't know the answers.
There was a poor soul[is he really a poor soul?] which got an interview scheduled due to Mr X.
Mr X before the night of interview, felt a strong urge to help the poor soul and conducted a mock interview.
It started off like this, "What is the difference between inline function and friend function?"
The poor soul, enthusiastically replied, "Inline function uses the keyword inline and friend function uses the keyword friend"
Now i need not say that was the end of the mock of interview.
Mr X finally had the taste of his very own medicine.
Mr X was heard blabbering to himself,"I know, I know, "history repeats", "what you sow is what you reap?" "Life is so cruel!"
Disclaimer:
Remember, it is just my writing, not me.
They were all sitting together for viva-voce examination
Just some five to ten minutes before the following incident was about to happen, Madam Z was very much frustrated with the way, Mr X and Miss Y was answering and she offered them her 20 cents.
"Come on People, Grow up, be serious and answer questions as third year folks and not like some school kids. "
Madam Z felt, she has set Mr X and Miss Y right by her harsh words, Surprise was waiting to pounce upon her!or rather the shock of her life probably.
Madam Z popped up a very easy question, to level of school to the so called mature college guys and girls, what is the difference between Analog devices and Digital Devices?
Mr X, being a gentleman, passed on the easy question to the Miss Y, Hey remember ladies first okie!
Miss Y started answering about analog signals and digital signals, Mr X being a good guy, always ready to help, corrected her, "hey maam is asking about devices."
Madam Z, thinking to herself, Miss Y is pathetic, at least Mr X, is getting to his senses, "you can answer yourself. "
Mr X replied, "Analog devices operate on analog signals, Digital Devices operate on Digital Signals.
Mr X finally got his revenge and set the Madam Z right. !
It would have taken all the prayers and blessings of not just his mom but also his forefathers, for him to come unscathed out of the viva voce.
At least that was the assumption Mr X until the day he meet with his destiny!
Fast forward to Today
Mr X true to his form of a management guy, asks questions for which he doesn't know the answers.
There was a poor soul[is he really a poor soul?] which got an interview scheduled due to Mr X.
Mr X before the night of interview, felt a strong urge to help the poor soul and conducted a mock interview.
It started off like this, "What is the difference between inline function and friend function?"
The poor soul, enthusiastically replied, "Inline function uses the keyword inline and friend function uses the keyword friend"
Now i need not say that was the end of the mock of interview.
Mr X finally had the taste of his very own medicine.
Mr X was heard blabbering to himself,"I know, I know, "history repeats", "what you sow is what you reap?" "Life is so cruel!"
Disclaimer:
Remember, it is just my writing, not me.
Tuesday, June 23, 2009
சொல்லுவது நிஜம்!
பெண் பார்க்கும் படலம்.
பெரியவர்கள் பேச வேண்டியதெல்லாம் பேசிய பின், சிறிசுகள் சிறிது தனியாக பேச வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்தது.அதற்கென்ன தாராளமாக பேசுங்கள் என்று அவர்கள் இருவரும் தனித்து விடப்பட்டனர்.
"எனக்கு எதையும் மறைக்க விருப்பமில்லை. எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாக பேசுவது மிக முக்கியம் என்பது என் கொள்கை."
"எனக்கு புகைப் பிடிக்கும் பழக்கம் உண்டு, எப்பொழுதாவது கஞ்சா. சில சமயம் ஏன் பல சமயம் குடிக்கவும் செய்வேன். இது எல்லாம் உங்களுக்கு பிடிக்க வில்லையென்றால் கல்யாணத்திற்கு பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றிக் கொள்கிறேன்."
மூர்ச்சையடைந்து விழுந்த சத்தம் கேட்டு அனைவரும் ஓடி வந்து கேட்டனர், "மாப்பிள்ளைக்கு என்ன ஆச்சு?"
பெரியவர்கள் பேச வேண்டியதெல்லாம் பேசிய பின், சிறிசுகள் சிறிது தனியாக பேச வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்தது.அதற்கென்ன தாராளமாக பேசுங்கள் என்று அவர்கள் இருவரும் தனித்து விடப்பட்டனர்.
"எனக்கு எதையும் மறைக்க விருப்பமில்லை. எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாக பேசுவது மிக முக்கியம் என்பது என் கொள்கை."
"எனக்கு புகைப் பிடிக்கும் பழக்கம் உண்டு, எப்பொழுதாவது கஞ்சா. சில சமயம் ஏன் பல சமயம் குடிக்கவும் செய்வேன். இது எல்லாம் உங்களுக்கு பிடிக்க வில்லையென்றால் கல்யாணத்திற்கு பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றிக் கொள்கிறேன்."
மூர்ச்சையடைந்து விழுந்த சத்தம் கேட்டு அனைவரும் ஓடி வந்து கேட்டனர், "மாப்பிள்ளைக்கு என்ன ஆச்சு?"
Sunday, June 07, 2009
தலைவரும் தொண்டர்களும்.
தலைவர் மேடையில் பேச வருகிறார்.
தலைவர்: முன் வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் நம் கழகத்தின் அழகான மகளிரே! உங்கள் அழகு என் கண்ணை மறைக்கிறது. உதடு உதறுகிறது. குரல் குழறுகிறது. தொந்தரவு செய்கிறது. பேச விடாமல் தடுக்கிறது.தயவு செய்து நீங்கள் எல்லாம் பின் வரிசைகளுக்கு செல்லவும்.
தொண்டன்: தலைவா! உங்க மூஞ்சியை பாத்தப் புறம் நம்ம கட்சியில இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச பிகர் எல்லாம் கூட எதிர்க்கட்சிக்கு போயிடுச்சு. இருக்கிறது எல்லாம் வத்தல் தொத்தல் தான். கவலைப் படாமா பேசுங்க!
தலைவர்: முன் வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் நம் கழகத்தின் அழகான மகளிரே! உங்கள் அழகு என் கண்ணை மறைக்கிறது. உதடு உதறுகிறது. குரல் குழறுகிறது. தொந்தரவு செய்கிறது. பேச விடாமல் தடுக்கிறது.தயவு செய்து நீங்கள் எல்லாம் பின் வரிசைகளுக்கு செல்லவும்.
தொண்டன்: தலைவா! உங்க மூஞ்சியை பாத்தப் புறம் நம்ம கட்சியில இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச பிகர் எல்லாம் கூட எதிர்க்கட்சிக்கு போயிடுச்சு. இருக்கிறது எல்லாம் வத்தல் தொத்தல் தான். கவலைப் படாமா பேசுங்க!
தூங்காத விழிகள்!
வெகு நாள் கழித்து சொந்த ஊர் பயணம். வழக்கம் போல் தனியாக இல்லாமல் சினேகிதர்களோடு பயணம்.[கவனிக்க,இரகசிய சினேகிதி எல்லாம் அல்ல].ஆனால் எங்கள் ஊர் பேருந்தில்,ஆச்சரியமாய் சற்றே சுமாராய் ஒரு பெண்.அதுவும் ஒரு பையனுடன்! தெரிந்த பெண் என்று மனம் அடித்துச் சொல்லியது.ஆனால் ஞாபகத்திற்கு வராமல் மக்கர் செய்தது.அந்த பையன் நிச்சயமாய் அண்ணன் அல்ல தம்பியும் அல்ல.இருவரையும் சேர்ந்து பார்த்தால் நல்ல அபிப்ராயம் தோன்றவில்லை.[பெண்ணைத் தனியாக பார்த்தால் மிக நல்ல அபிப்ராயம் தோன்றியது.] இவர்கள் மீது ஒரு கண் என்ன இரண்டு கண்ணும் வைப்போம் என்று முடிவு செய்தேன்.[பையனைத் தனியாக பார்த்தால் சுத்தமாக நல்ல அபிப்ராயம் தோன்றவில்லை என்பது தான் என் முடிவுக்கு காரணம்]. பயணம் தொடங்கிய பின் கொஞ்ச நேரம் வரை பேசிக் கொண்டிருந்த நண்பர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக நிஷ்காம யோகத்தில் மூழ்கினர்.திரும்பி அந்த இருவரையும் பார்த்த எனக்கு ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை. இருவரும் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர், நல்ல விதமாக.
ஊரில் இறங்கும் போது நண்பன் என்னைப் பார்த்துக் கேட்டான். கண் எல்லாம் என்ன இவ்வளவு சிகப்பாக? தூங்கவே இல்லையா நீ!
ஊரில் இறங்கும் போது நண்பன் என்னைப் பார்த்துக் கேட்டான். கண் எல்லாம் என்ன இவ்வளவு சிகப்பாக? தூங்கவே இல்லையா நீ!
தலைவரும் தொண்டர்களும்
தலைவரும் தொண்டர்களும் ஆட்டோவில் பயணம் செய்கின்றனர்.
தொண்டன்1: தலைவா, நீங்க ஒரு கார் வாங்கி இருந்தா, இப்படி எல்லாம் நாம் கஷ்டப்படாமே ஜாலியாக பந்தாவா போய் இருக்கலாம்.
தலைவர்:எரியற கொள்ளியிலே எண்ணெய் ஊத்தாதே.போன வாரம் தான் கார் வாங்க புக் பண்ண அட்வான்ஸை ரிடர்ன் வாங்கி வந்தேன்.
தொண்டன்2:ஏன் உங்களுக்கு கார் ஓட்டத் தெரியாது என்கிற சமாச்சாரம் அப்ப தான் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சா?
தொண்டன்1:தலைவரைப் பத்தி இப்படி எல்லாம் பேசாத! அவர் அமெரிக்கால எல்லாம் கார் ஓட்டியிருக்கார். அதுவும் வேகமா கார் ஓட்டி போலீஸ் கிட்ட மாட்னப்ப, பைன் கட்டாம தப்பிக்க,அவனையே லஞ்சம் வாங்க வெச்சவர்.
தொண்டன்2: அது சரி அமெரிக்கா கார்ல எல்லாம் ஆட்டோ கியர்! இந்தியால ஓட்ட சொல்லுப் பாப்போம்.
தலைவர்: கார்ல எதுக்கு ஆட்டோ கியர் வைப்பாங்க? அமெரிக்கா காரன் லூஸா !
தொண்டன்1: தலைவா, நீங்க ஒரு கார் வாங்கி இருந்தா, இப்படி எல்லாம் நாம் கஷ்டப்படாமே ஜாலியாக பந்தாவா போய் இருக்கலாம்.
தலைவர்:எரியற கொள்ளியிலே எண்ணெய் ஊத்தாதே.போன வாரம் தான் கார் வாங்க புக் பண்ண அட்வான்ஸை ரிடர்ன் வாங்கி வந்தேன்.
தொண்டன்2:ஏன் உங்களுக்கு கார் ஓட்டத் தெரியாது என்கிற சமாச்சாரம் அப்ப தான் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சா?
தொண்டன்1:தலைவரைப் பத்தி இப்படி எல்லாம் பேசாத! அவர் அமெரிக்கால எல்லாம் கார் ஓட்டியிருக்கார். அதுவும் வேகமா கார் ஓட்டி போலீஸ் கிட்ட மாட்னப்ப, பைன் கட்டாம தப்பிக்க,அவனையே லஞ்சம் வாங்க வெச்சவர்.
தொண்டன்2: அது சரி அமெரிக்கா கார்ல எல்லாம் ஆட்டோ கியர்! இந்தியால ஓட்ட சொல்லுப் பாப்போம்.
தலைவர்: கார்ல எதுக்கு ஆட்டோ கியர் வைப்பாங்க? அமெரிக்கா காரன் லூஸா !
Tuesday, June 02, 2009
One Juice,One Straw,Two Lips
மாதத்தின் முதல் வாரம், ஆளுக்கொரு தோசை, காபி.இரண்டாம் வாரம், ஓரே தோசை,ஓரே காபி.
மூன்றாம் வாரம் ஓரே தோசை நான்காவது வாரம் ஓரே காபி.
மாதக் கடைசி பற்றாக்குறை, மாதச் சம்பளம் வாங்குவோர்க்கு மட்டுமல்ல, அதில் பாக்கெட் மணி வாங்கும் என் பாய் பிரண்ட்டிற்கும் தான்.
மூன்றாம் வாரம் ஓரே தோசை நான்காவது வாரம் ஓரே காபி.
மாதக் கடைசி பற்றாக்குறை, மாதச் சம்பளம் வாங்குவோர்க்கு மட்டுமல்ல, அதில் பாக்கெட் மணி வாங்கும் என் பாய் பிரண்ட்டிற்கும் தான்.
Tuesday, May 19, 2009
கண் பேசும் வார்த்தைகள்
அதே பேருந்து நிறுத்தம்.
அதே நேரம்.
அவளும் அவனும் தவறாமல்.
தொலைக் காட்சித் தொடர் போல எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாமல் ஜவ்வாக ஒரு வாரமாக நோக்கிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.
ஆனது ஆகட்டும்,வருவது வரட்டும்.நோக்கியது போதும் நோக்கியாவுக்கு முன்னேறுவோம் என்று முடிவு கட்டி காளையை நெருங்கினாள்.
எப்படி சொல்றது எங்க ஆரம்பிக்கறது என்று எல்லாம் சுற்றி வளைக்காமல்
தயக்கமில்லாமல் நெஞ்சை நிமிர்த்தி மிகத் தைரியமாக கண்களை நேராக பார்த்துப் பேசினான்.
"உங்க கூட அழகா ஒரு பிகர் இருக்குமே உங்க friend. அவங்க நம்பர் கிடைக்குமா?இது தான் என் நம்பர் அவங்க கிட்ட கொடுத்துடுங்க"
அதே நேரம்.
அவளும் அவனும் தவறாமல்.
தொலைக் காட்சித் தொடர் போல எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாமல் ஜவ்வாக ஒரு வாரமாக நோக்கிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.
ஆனது ஆகட்டும்,வருவது வரட்டும்.நோக்கியது போதும் நோக்கியாவுக்கு முன்னேறுவோம் என்று முடிவு கட்டி காளையை நெருங்கினாள்.
எப்படி சொல்றது எங்க ஆரம்பிக்கறது என்று எல்லாம் சுற்றி வளைக்காமல்
தயக்கமில்லாமல் நெஞ்சை நிமிர்த்தி மிகத் தைரியமாக கண்களை நேராக பார்த்துப் பேசினான்.
"உங்க கூட அழகா ஒரு பிகர் இருக்குமே உங்க friend. அவங்க நம்பர் கிடைக்குமா?இது தான் என் நம்பர் அவங்க கிட்ட கொடுத்துடுங்க"
Sunday, March 22, 2009
Modern Markandeya Story
Once upon a time, long long ago in India there was a saint couple who did not have kids.(those were the times where saints could get married legally) They prayed very fervently to god that they wanted a kid. God decided that he will bless them with a kid. So he appeared in front of them and offered two choices.
One, you could have a kid who can live for 100 years, but he will not be handsome,he will not be intelligent, in short good for nothing.
If not you could have a kid who will be handsome intelligent(you know just like me) but can live only for 16 years,
The parents chose a kid who will live for 16 years. The intelligent kid became a vry strong disciple of god shiva, prays to him, on the day of his last day, he hugs the lingam.
Yama comes tries to take him away with the lingam, Lord shiva gets angry, threatens yama, blesses margandaya to live forever!
Cut to twentieth Century, There were two kids who were destined to be silicon valley legends.
God appeared to them offered two choices.
One could have a OS, which will be used by many people, many developers will write applications for it, but it will not look cool, it will crash several times,in short make the lives of the people who use it very miserable but still will live with the pain and may end up as the richest man in the world
The other could have a OS, which will not be used by many people, not many developers to write application for it, but the coolest, stable OS bringing a child like wonder experience to the people who use it and may end up as a man who made a postive difference and changed the way people live forever.
Now If you havent figured out what i am talking about, you are obviously living in pain, never knowing the feeling of "child like wonder"
p.s
Full Disclosure: All the Mac related posts are written on Vista installed in a MacBook
One, you could have a kid who can live for 100 years, but he will not be handsome,he will not be intelligent, in short good for nothing.
If not you could have a kid who will be handsome intelligent(you know just like me) but can live only for 16 years,
The parents chose a kid who will live for 16 years. The intelligent kid became a vry strong disciple of god shiva, prays to him, on the day of his last day, he hugs the lingam.
Yama comes tries to take him away with the lingam, Lord shiva gets angry, threatens yama, blesses margandaya to live forever!
Cut to twentieth Century, There were two kids who were destined to be silicon valley legends.
God appeared to them offered two choices.
One could have a OS, which will be used by many people, many developers will write applications for it, but it will not look cool, it will crash several times,in short make the lives of the people who use it very miserable but still will live with the pain and may end up as the richest man in the world
The other could have a OS, which will not be used by many people, not many developers to write application for it, but the coolest, stable OS bringing a child like wonder experience to the people who use it and may end up as a man who made a postive difference and changed the way people live forever.
Now If you havent figured out what i am talking about, you are obviously living in pain, never knowing the feeling of "child like wonder"
p.s
Full Disclosure: All the Mac related posts are written on Vista installed in a MacBook
Thursday, January 08, 2009
மீட்டீங் மேனர்ஸ்
என்னப்பா உனக்கு போன் செஞ்சா ஸ்விட்ச் ஆப்னு வந்துச்சு.
இல்லம்மா ஒரு முக்கியமான க்ளையன்ட் மீட்டீங், அதான் போனை ஸ்விட்ச் ஆப் பண்ணி இருந்தேன்.அதான் மேனர்ஸ்.
சரிப்பா சாயங்காலம் சீக்கிரம் வந்துடு, கோயில் போகனும்.
சரிம்மா, வந்துறேன்.
ஹலோ, ஓ மீட்டீங் மினிட்ஸா, நான் கொஞ்சம் அவசரமா கிளம்பிட்டேன். இப்ப கோயில்லே இருக்கேன்.
வீட்டுக்கு போன உடனே கண்டிப்பா மெயில் பண்றேன். இல்ல மறக்க மாட்டேன்.
அம்மா கேட்டாள், மனுஷங்களோட மீட்டீங்குக்கு எல்லாம் போன் ஸ்விட்ச் ஆப் பண்றே, ஆனா கடவுளோட மீட்டீங்குக்கு பண்ண மாட்டே. என்ன மேன்னர்ஸோ தெரியல!
இல்லம்மா ஒரு முக்கியமான க்ளையன்ட் மீட்டீங், அதான் போனை ஸ்விட்ச் ஆப் பண்ணி இருந்தேன்.அதான் மேனர்ஸ்.
சரிப்பா சாயங்காலம் சீக்கிரம் வந்துடு, கோயில் போகனும்.
சரிம்மா, வந்துறேன்.
ஹலோ, ஓ மீட்டீங் மினிட்ஸா, நான் கொஞ்சம் அவசரமா கிளம்பிட்டேன். இப்ப கோயில்லே இருக்கேன்.
வீட்டுக்கு போன உடனே கண்டிப்பா மெயில் பண்றேன். இல்ல மறக்க மாட்டேன்.
அம்மா கேட்டாள், மனுஷங்களோட மீட்டீங்குக்கு எல்லாம் போன் ஸ்விட்ச் ஆப் பண்றே, ஆனா கடவுளோட மீட்டீங்குக்கு பண்ண மாட்டே. என்ன மேன்னர்ஸோ தெரியல!
Monday, November 05, 2007
For a very long time recently, I am back to square one.Yeah,I have been reading nothing else than tamil fiction.One such novel that held my attention was Dollar Marumagal (daughter in law) by Sudha Murthy. None else than the wife of NRN, the co-founder of Infosys.
It was initially written in kannada in the name, "dollar sosai" not dosai, sosai which in kannada means daughter in law. It is also a text book in mysore university. It has also been translated in telugu, hindi and marathi. Even it has come has teleserial in Zee. Hope our Radhikaa doesn't comes as the heroine either in sun or kalaignar tv
Our hero is the ambitious younger son of a middle class family with an elder brother who leads a contented life.The story begins with, hero(technically speaking, he cant be called hero!!To know why keep reading) hearing a sweet voice in the train, get to meet the girl,sacrifices his berth to her due to a confusion in the ticket allotment by the clerk(which company wrote the software for the railway ticketing system?) ends up staying in the house of the girl,comes to know her life is filled with grief, the girl takes care of him during his arm fracture. Well, what else he falls in love with that girl. (Poor hero doesnt have guts like NRN, who proposed the sudha, the author herself)
In the mean while, he gets a job in TCS,(does the skipping, earns a lot more in dollars. Being a NRI,He gets married to a girl from a rich family during his vacation to india and takes her back to US.
If you havent guessed, the girl with who he has fallen in love will end up as wife to your elder brother, either you havent watched any of the balachander movies or you havent been reading this post with your fullest concentration.(You gotta concentrate in Reading comprhension section, if you are appearing to CAT this year)
Well, the story is not all about a guy who lost his lady love being ambitious and chasing dollars. It is not all about just another day in today's IT techie life,though it portrays it. It is all about the knowledge transfer(odyssey of meeting with long term people) that happens to a mother to be precise the mother in law during a short term visit of the with two daughter in laws, one at onsite(america) and the other at offshore(india).
She gets to interact with different types of NRI's hearing about their "ABCD's (American Born Confused Desi's) as well as the ground reality about her dollar daughter in law.she gets an insight about, People not interfering in other personal lives, man and woman sharing the domestic chores in an equal fashion, Festivals being postponed to week ends and racism.
At one instance in the novel, the mother in law travels alone in a less crowded bus. When she goes and sit near a old lady of her age, the old lady moves away and sits in another seat. The mother in law compares this to an incident where she sacrificed a seat to travel in a crowded corporate bus, when a sweeper woman sat near her. (what else could be an eye opener, even though it could be a land of opportunities irrespective of caste, it is a land with difference to color)
I wouldn't be surprised, if the novel is nothing else but a collection of the account of true stories several NRI's.
This is not something written in mind to act as detrimental effect to avoid the long term guys making a skip(pun intended). as well as to paint a bleak picture that migration and settling down at US is dangerous. It is not to emphazize,"east or west, home is best"
Still,I strongly feel that it is a must to be read by all the software guys, girls and their parents as well as non-software people.(Because everybody lives in illusion) hence a post in english about a tamil novel. (I remember seeing the same title even in english.)
It was initially written in kannada in the name, "dollar sosai" not dosai, sosai which in kannada means daughter in law. It is also a text book in mysore university. It has also been translated in telugu, hindi and marathi. Even it has come has teleserial in Zee. Hope our Radhikaa doesn't comes as the heroine either in sun or kalaignar tv
Our hero is the ambitious younger son of a middle class family with an elder brother who leads a contented life.The story begins with, hero(technically speaking, he cant be called hero!!To know why keep reading) hearing a sweet voice in the train, get to meet the girl,sacrifices his berth to her due to a confusion in the ticket allotment by the clerk(which company wrote the software for the railway ticketing system?) ends up staying in the house of the girl,comes to know her life is filled with grief, the girl takes care of him during his arm fracture. Well, what else he falls in love with that girl. (Poor hero doesnt have guts like NRN, who proposed the sudha, the author herself)
In the mean while, he gets a job in TCS,(does the skipping, earns a lot more in dollars. Being a NRI,He gets married to a girl from a rich family during his vacation to india and takes her back to US.
If you havent guessed, the girl with who he has fallen in love will end up as wife to your elder brother, either you havent watched any of the balachander movies or you havent been reading this post with your fullest concentration.(You gotta concentrate in Reading comprhension section, if you are appearing to CAT this year)
Well, the story is not all about a guy who lost his lady love being ambitious and chasing dollars. It is not all about just another day in today's IT techie life,though it portrays it. It is all about the knowledge transfer(odyssey of meeting with long term people) that happens to a mother to be precise the mother in law during a short term visit of the with two daughter in laws, one at onsite(america) and the other at offshore(india).
She gets to interact with different types of NRI's hearing about their "ABCD's (American Born Confused Desi's) as well as the ground reality about her dollar daughter in law.she gets an insight about, People not interfering in other personal lives, man and woman sharing the domestic chores in an equal fashion, Festivals being postponed to week ends and racism.
At one instance in the novel, the mother in law travels alone in a less crowded bus. When she goes and sit near a old lady of her age, the old lady moves away and sits in another seat. The mother in law compares this to an incident where she sacrificed a seat to travel in a crowded corporate bus, when a sweeper woman sat near her. (what else could be an eye opener, even though it could be a land of opportunities irrespective of caste, it is a land with difference to color)
I wouldn't be surprised, if the novel is nothing else but a collection of the account of true stories several NRI's.
This is not something written in mind to act as detrimental effect to avoid the long term guys making a skip(pun intended). as well as to paint a bleak picture that migration and settling down at US is dangerous. It is not to emphazize,"east or west, home is best"
Still,I strongly feel that it is a must to be read by all the software guys, girls and their parents as well as non-software people.(Because everybody lives in illusion) hence a post in english about a tamil novel. (I remember seeing the same title even in english.)
Friday, September 29, 2006
Campus Interview
Mamu Arrears வச்சா இப்படித் தான் என்று கடைக்கு கூட வந்த நண்பனின் நக்கல்,
கடை கடையாய் ஏறி இறங்கி,தேடித் தேடி convent சிறுவன் சுமக்க முடியாத அளவு college book களை சுமந்து வீடு வந்து சேரும் போது,
சொந்தமா பழைய Book stall வைக்க போறியா என்ற எதிர்த்த வீட்டுக்காரரின் எகத்தாளம்,
Book எல்லாம் பத்திரமா வை அப்படினு எவ்வளவு புத்தி சொல்லி இருப்பேன்,கேட்டியா சொன்ன பேச்சு கேக்கலேன்னா இப்படித் தான் என்று தந்தையின் திட்டு,
"பையன் படிக்கின்றான்" என்று செல்வியை மட்டும் இன்றி தூக்கத்தையும் தியாகம் செய்து காபி போட்டுக் குடுத்து, alarm வைத்து எழுப்பிய போதும் எழாமல் அம்மாவிடம் செய்த அழும்பு,
படிக்கிறப்போ proper-a perfect-a படிக்கிலேன்னா இப்படித்தான் என்ற அக்காவின் advice,
"எல்லாம் நல்ல படியா நடந்தா உனக்கு தேங்காய் உடைக்கிறன்", என்று தெருக்கோடி பிள்ளையாருடன் போட்டுக் கொண்ட agreement,
all the best என்று கூட வந்தவரின் வாழ்த்து,
இவ்வளவும் இதற்குத்தானா என்று என் மேல் எரிச்சல் வந்தது,
campus interview-ல் கேட்ட கேள்விகள் அனைத்திற்கும் விடை தெரியாமல்,பரிதாப பார்வையுடன் இப்படி எல்லாம் ஒரு காலத்தில் உன்ன கேள்வி கேட்டிருந்தா இப்படி இங்க உக்காந்து என்ன damage பன்னுவியா என்று அவன் மனசாட்சி திட்டியது காதில் விழுந்த போது!!!
கடை கடையாய் ஏறி இறங்கி,தேடித் தேடி convent சிறுவன் சுமக்க முடியாத அளவு college book களை சுமந்து வீடு வந்து சேரும் போது,
சொந்தமா பழைய Book stall வைக்க போறியா என்ற எதிர்த்த வீட்டுக்காரரின் எகத்தாளம்,
Book எல்லாம் பத்திரமா வை அப்படினு எவ்வளவு புத்தி சொல்லி இருப்பேன்,கேட்டியா சொன்ன பேச்சு கேக்கலேன்னா இப்படித் தான் என்று தந்தையின் திட்டு,
"பையன் படிக்கின்றான்" என்று செல்வியை மட்டும் இன்றி தூக்கத்தையும் தியாகம் செய்து காபி போட்டுக் குடுத்து, alarm வைத்து எழுப்பிய போதும் எழாமல் அம்மாவிடம் செய்த அழும்பு,
படிக்கிறப்போ proper-a perfect-a படிக்கிலேன்னா இப்படித்தான் என்ற அக்காவின் advice,
"எல்லாம் நல்ல படியா நடந்தா உனக்கு தேங்காய் உடைக்கிறன்", என்று தெருக்கோடி பிள்ளையாருடன் போட்டுக் கொண்ட agreement,
all the best என்று கூட வந்தவரின் வாழ்த்து,
இவ்வளவும் இதற்குத்தானா என்று என் மேல் எரிச்சல் வந்தது,
campus interview-ல் கேட்ட கேள்விகள் அனைத்திற்கும் விடை தெரியாமல்,பரிதாப பார்வையுடன் இப்படி எல்லாம் ஒரு காலத்தில் உன்ன கேள்வி கேட்டிருந்தா இப்படி இங்க உக்காந்து என்ன damage பன்னுவியா என்று அவன் மனசாட்சி திட்டியது காதில் விழுந்த போது!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)